مقدمه: فرایند آموزش کارکنان شبکه‌های بهداشت و درمان کشور تطبیق نیروی انسانی با شرایط متغیر سازمان و محیط است. آموزش، ابزاری است که مدیران را در اداره‌ی سازمان‌ها  یاری می‌رساند. این پژوهش با هدف ارائه‌ی مدلی برای ارتقای کیفیت آموزش کارکنان شبکه‌های بهداشت و درمان کشور با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شده است.
روش‌ها: روش مطالعه، ترکیبی از نوع اکتشافی است. جامعه‌ی آماری این پژوهش 150 نفر از کارکنان شعب شبکه‌ی بهداشت استان فارس و روش نمونه‌گیری، به‌صورت تصادفی خوشه‌ای بوده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 108 نفر تعیین شد. پرسش‌نامه‌‌ی کمیل‌شده، شامل سؤالات مشخصات فردی و سؤالات مربوط به فرضیه‌های تحقیق بوده که از میان نمونه جمع‌آوری شده است. به‌منظور بررسی روایی پرسش‌نامه، از تحلیل عاملی تأییدی و به‌منظور بررسی فرضیات تحقیق، از مدل‌سازی معادلات ساختاری روش الگویابی معادلات ساختاری (Structural Equation Modeling) با کمک نرم‌افزار  SmartPLS 3 استفاده شده است.
یافته‌ها: از 108 نفر پاسخ‌گو در گروه بررسی‌شده، 7/40درصد (44 نفر) مرد و 3/59درصد (64 نفر) زن بودند. از 108 نفر پاسخ‌گو در گروه بررسی‌شده، 3/21درصد (23 نفر) مجرد و 7/78 درصد (85 نفر) متأهل بودند. تمامی ضرایب بارهای عاملی از 4/0 بیشتر است که نشان از مناسب‌بودن این مدل دارد. مقدار آلفای کرونباخ برای تمامی سازه‌ها بالاتر از 7/0 است که حاکی از پایایی مناسب مدل است. تمام مؤلفه‌ها و ابعاد و عوامل مؤثر در کیفیت آموزش کارکنان شبکه‌های بهداشت و درمان شناسایی و تأیید شد.
نتیجه‌گیری: بررسی‌ها نشان داد سازوکارهای اجرایی مدل ارتقا‌ی کیفیت آموزش کارکنان شبکه‌های بهداشت و درمان کشور مناسب است. وضعیت موجود کیفیت آموزش کارکنان شبکه‌های بهداشت و درمان کشور تقریباً در حد متوسط و زیاد قرار دارند. آموزش، نقش بی‌بدیلی در تعالی سازمان به عهده دارد. برنامه‌ریزی به‌منظور آموزش کارکنان زمینه‌ی بهره‌وری و اثربخشی بهتر در فرایند ارائه‌ی خدمات بهتر و رضایت مراجعه‌کنندگان را به‌ همراه خواهد داشت.