مقدمه: یکی از مشکلات اساسی که در طی چند دهه اخیر و با روی آوردن تدریجی جوامع به سمت زندگی مدرن گریبانگیر جوامع بشری شده است، پدیده استرس می‌باشد. این پدیده اهمیت ویژه‌ای یافته است و با جهانی شدن، سلامت شاغلین را تحت تأثیر فزاینده‌ای قرار داده است لذا هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر تغییر و تحولات سازمانی بر استرس شغلی پرستاران با توجه به نقش تعدیلگر اعتماد به سرپرستاران در نظر گرفته شد.مواد و روش: این مطالعه از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر جمع‌آوری داده‌ها از نوع تحقیقات پیمایشی و از شاخه مطالعات میدانی به شمار می‌آید که به طور مقطعی در سال 1396 در هشت بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. جامعه آماری پژوهش همه‌ی پرستاران شاغل در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران به تعداد 16 بیمارستان  می‌باشد که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه‌ای مرحله‌ای 215 پرستار از بین 230  نمونه آماری پژوهش انتخاب گردید. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه  تغییر و تحول سازمانی مارچ (1981)، پرسشنامه استرس شغلی هلریکل و اسلوکوم (2010) و پرسشنامه اعتماد به سرپرستان مک‌کفری (2010) بود که روایی و پایایی آنها مورد تأیید قرار گرفت. در تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون برای بررسی رابطه بین متغیرها، روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و آزمون بوت‌استراپ جهت سنجش برازش مدل پژوهش و آزمون فرضیه‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 22 و  Amos22استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش خوبی برخوردار است.  در صورتی که اعتماد به سرپرستار در سطح کم باشد تغییر سازمانی با ضریب تأثیر 0.60- در سطح اطمینان 95 درصد بر استرس شغلی پرستاران تأثیر می‌گذارد و در صورتی که اعتماد به سرپرستار در سطح زیاد باشد ضریب تأثیر تغییر سازمانی براسترس شغلی پرستاران در سطح اطمینان 95 درصد معادل 0.77- می‌باشد.بحث و نتیجه‌گیری: ­استرس تا حد خاصی می­تواند تاثیر مثبتی­ بر  عملکرد  فرد  در­سازمان داشته باشد­و ­اگر ­از ­حد­ معینی فراتر  رود موجب تاثیر  منفی بر عملکرد  فرد ­در  سازمان شده.، بنابراین­ به­ طور­ کلی فشار روانی از­ طریق­اعتماد منجر به ­تغییر ­و­ تحول  سازمانی­ می‌گردد.