نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

مقدمه: ارزیابی، مولفه ضروری آموزش متخصصان بهداشت دهان است و توسعه و اصلاح شیوه های ارزیابی در آموزش دندانپزشکی، لازم بنظر می‌رسد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه دو روش ارزیابی در آسیب شناسی عملی دهان انجام گرفت.مواد و روش‌ها: پژوهش مقطعی از نوع مقایسه‌ای بود که در دانشکده دندانپزشکی شیراز در سال تحصیلی 92 انجام شد. گروه نمونه 110 نفر (55 نفر گروه مورد و 55 نفر گروه شاهد)، شامل کلیه دانشجویان سال سوم بود که در آسیب‌شناسی عملی 1 مورد آزمون قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با نرم افزار 17-spss، آزمون آماری تی مستقل و کای‌دو انجام گرفت.یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میانگین نمرات آسیب شناسی عملی یک در گروهی که با استفاده از روش ارزیابی جدید مورد سنجش قرار گرفته بودند، در مقایسه با گروهی که با رویکرد سنتی ارزیابی شـــــدند، بالاتر بود) 003/0(p=،) 041/2(t=.بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد روش ارزیابی طراحی شده در مقایسه با روش سنتی، یک آزمون مناسب برای سنجش توانایی و شایستگی عملی دانشجو در آسیب شناسی عملی دهان می باشد. پژوهش حاضر بکارگیری این آزمون را به اساتید آسیب شناسی دهان، فک و صورت پیشنهاد می‌نماید. انجام مطالعات بیشتر در زمینه علت موثر بودن این روش در آینده پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparison of Two Evaluation Methods in Practical Oral Pathology

نویسندگان [English]

  • Ali Dehghani Nazhvani
  • Maryam Zarepour
  • Soheil Pardis
  • Azadeh Andishe Tadbir
  • Zohre Jafari Ashkavandi

چکیده [English]

Background: Evaluation is an essential component of training of oral health professionals and development and modification of evaluation methods in dental education seem necessary. The present study aimed to compare two evaluation methods in practical oral pathology.
Methods: This cross-sectional, comparative study was conducted in Shiraz School of Dentistry in 2013. The study participants included 110 junior dental students (55 cases and 55 controls) who were evaluated in oral pathology. The data were analyzed by independent samples t-test and chi-square test using the SPSS statistical software, version 17.
Results: The results showed that the mean score of practical pathology was higher in the group evaluated by the new method compared to that assessed using the traditional approach (t=2.041, p=0.003).
Conclusion: Based on the results, the designed evaluation method was a proper tool to assess students’ ability in practical oral pathology. Thus, oral pathology professors are recommended to apply this tool. Yet, further studies should be conducted to determine the reason for effectiveness of this method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Oral Pathology
  • Practice
  • Evaluation