نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

مقدمه: سطح بالای خودآگاهی همراه با هوش هیجانی، پرستاران را قادر می سازد تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند و ضمن ارایه مراقبت‌های بهینه‌تر، از احترام بیشتری در قبال بیماران خود برخوردار شوند. این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین سلامتی عمومی و هوش هیجانی پرستاران شاغل در بیمارستان­های استان ایلام انجام شد.مواد و روش‌: این پژوهش یک مطالعه مقطعی بود که در سال 1393 به روش سر شماری در کل پرستاران شاغل (335 پرستار) در 12 مرکز درمانی و بیمارستان‌های واقع در استان ایلام انجام شد. از پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی و سلامت عمومی (GHQ-28) جهت جمع‌اوری اطلاعات استفاده شد. داده‌‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 18  و آزمون‌های تی تست، تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند.یافته‌ها: میانگین سن پرستاران در این مطالعه 8/16±48/34 سال برآورد گردید. همچنین میانگین نمره سلامت عمومی43/5±53/32 بود که نشان‌دهنده وضعیت تا حدودی مطلوب سلامت عمومی در پرستاران است و میانگین هوش هیجانی 17/14±28/90 به دست آمد که وضعیت مطلوب آنها را از لحاظ هوش هیجانی نشان می‌داد. بین سلامت عمومی و هوش هیجانی پرستاران ارتباط معنی‌دار آماری مشاهده شد(01/0,P=40/0-r=). همچنین ارتباط سلامت عمومی پرستاران با متغیرهای جنسیت (03/0P=)، سن (01/0P=)، وضعیت تاهل (02/0P=) و ابعاد هوش هیجانی(05/0P≤) معنی‌دار بود. بحث و نتیجه‌گیری: در این مطالعه بین سلامت عمومی پرستاران با هوش هیجانی رابطه وجود داشت. بهبود عوامل موثر بر هوش هیجانی در پرستاران مانند تدوین برنامه‌هایی برای آموزش مؤلفه های هوش هیجانی و بسترسازی لازم برای ارتقای هوش هیجانی در پرستاران می‌تواند بر سلامت عمومی آنها اثر مستقیم داشته باشد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Association between General Health and Emotional Intelligence in the Nurses of Ilam Province

نویسندگان [English]

  • Mohsen Niazi
  • Rostam Menati
  • Ali Delpisheh
  • Sousan Menati
  • Aziz Kassani

چکیده [English]

Background: High level of self-awareness together with emotional intelligence enables nurses to have more self-confidence and be more respectful among patients by providing more optimal care. The present study aimed to investigate the relationship between emotional intelligence and general health among nurses working in the hospitals of Ilam province.
Methods: This cross-sectional study was conduct on all the nurses (N=335) working in 12treatment centers and hospitals of Ilam province selected through census method in 2014. The study data were gathered using Sieberia Shrink’s questionnaire and 28-item Goldberg’s questionnaire. Then, the data were entered into the SPSS statistical software, version 18 and were analyzed by Pearson’s correlation coefficient, t-test, and one-way ANOVA.
Results: The mean age of the nurses was 34.48±16.8 years. Besides, their mean score of general health was 90.28±14.17, indicating somewhat desirable status. Their mean score of emotional intelligence was also 32.53±5.43, representing desirable status. The results revealed a significant correlation between general health and emotional intelligence (r=-0.40, P<0.001). Moreover, general health was significantly associated with age (P=0.01), gender (P=0.03), marital status (P=0.02), and emotional intelligence dimensions (P<0.05).
Conclusions: The findings of this study showed a relationship between general health and emotional intelligence. Hence, improvement of the factors affecting emotional intelligence through development of plans for training emotional intelligence components and providing the ground for enhancing nurses’ emotional intelligence can directly affect their general health.

کلیدواژه‌ها [English]

  • General health
  • emotional intelligence
  • Nurses