نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

مقدمه:  کارآمدی و اثربخشی تمام سازمان‌ها وابسته به مدیریت اثربخش و کارآمد است. از طرفی با مطالعه ابعاد شخصیتی و رفتاری مدیران، امکان کارایی و اثربخشی هر چه بیشتر، فراهم می‌شود که در این میان تاثیر «موضع کنترل» بر نحوه عمل مدیران در سازمان‌ها، مهم تلقی می‌شود. هدف این پژوهش تعیین رابطه بین اثربخشی سازمانی و موضع کنترل مدیران ستادی دانشگاه علوم پزشکی شیراز بود.مواد و روش: تحقیق حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی بود. در تحقیق حاضر از روش نمونه‌گیری تصادفی- طبقه ای استفاده شده و از مجموع کارمندان، بر حسب بخش‌های انتخابی، اطلاعات 168 کارمند و اطلاعات مدیران این 24 بخش جمع‌آوری شد. گردآوری داده‌ها از طریق دو پرسشنامه اثربخشی و موضع کنترل راتر صورت گرفته است. اطلاعات به دست آمده، با نرم افزار SPSS نسخه 15 و روش‌های آماری کروسکال-والیس و من-ویتنی مورد تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها : نتایج پژوهش نشان داد که که بین اثربخشی سازمانی مدیران و ابعاد آن با موضع کنترل آنها رابطه معنی‌داری)0001/0>(P  وجود داشت. اما میان اثربخشی سازمانی مدیران با جنسیت و سابقه مدیریت رابطه‌ای وجود نداشت. اما بین اثربخشی مدیران و میزان تحصیلات کارکنان ارتباط معنی‌دار وجود داشت(004/0=(p. در نهایت میان اثربخشی سازمانی مدیران و موضع کنترل آنان بر حسب (جنسیت؛ سابقه مدیریت: 6-10سال11 سال به بالا و میزان تحصیلات: لیسانس) رابطه‌ای وجود نداشت.بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه مدیران با موضع کنترل درونی از اثربخشی سازمانی بالاتری برخوردار بوده اند؛ پیشنهاد می شود بیشتر از افراد با موضع کنترل درونی در امور مدیریتی استفاده شود. همچنین می‌توان از برنامه‌ها و دوره‌های آموزشی کوتاه مدت برای تغییر نگرش مدیران دارای موضع کنترل بیرونی به موضع کنترل درونی استفاده شود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Relationship between organizational effectiveness and position of control in managers of staff in Shiraz University of Medical Sciences

نویسندگان [English]

  • Neda Moadab
  • elahe Mohamadi
  • Vida keshtkaran

چکیده [English]

Methods: The present study was a cross-sectional study. Statistical societies of this study include all personnel and managers of staff in Shiraz University of Medical Sciences. 168 subjects of 8 departments were selected through randomize-stratified sampling and the data for the managers of these departments were also collected. The data were collected using 2 questionnaires of organizational effectiveness and Ratters' position of control. Finally, the data were analyzed using SPSS 15 and Kruskal-Wallis and Mann-Whitney Tests. Results: The results indicated that there was a significant association between organizational effectiveness and its dimension with managers' position of control (p<0.0001). There was a significant correlation between organizational effectiveness and personnel educational levels (p=0.004). However, there were no relationship between organizational effectiveness and gender of the managers and personnel and managerial experience (p>0.05. Moreover, the relationship between managers' position of control with gender, managerial experience and manager’s educational level was not significant (p>0.05). Discussion: Since, internal managers are more effective than external ones; it is suggested that individuals with internal control position used for management of organization. In addition, the programs training could be used to change the manager external position of control to the internal.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Organizational Effectiveness
  • Dimension of effectiveness (Adaptation
  • Goal Achievement
  • Integration
  • Latency)
  • Position of control (Internal
  • External)
  • managers' of staff