نوع مقاله: مقاله مروری

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 عضو هیأت علمی گروه اخلاق پزشکی و مرکز تحقیقات قرآن، حدیث و طب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

چکیده

مقدمه: در فرهنگ اسلامی، مسئله اخلاق در علوم پزشکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از زمینه های علوم پزشکی، که در سال های اخیر رشد چشمگیری داشته است، فیزیوتراپی می باشد. این مسئله ضروری به نظر می رسد که اصول اخلاقی رشته فیزیوتراپی به شکلی همخوان با فرهنگ اسلامی، تدوین گردد و در اختیار فیزیوتراپیست ها قرار گیرد. برای دستیابی به این هدف، لازم است یک سری کدهای اخلاقی تعریف شود که قادر باشد ساختار و چارچوب عملکرد فیزیوتراپیست را شکل داده و راهکاری برای مواجهه با چالش های اخلاقی، فراهم نماید.مواد و روش:  در این مقاله سعی بر این است که اصول اخلاقی ارائه شده از سوی کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی با اصول اخلاقی و فرهنگی اسلام، مقایسه و معرفی گردد.یافته‌ها: از تطبیق و مقایسه ی اصول اخلاق حرفه ای کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی با اصول اخلاقی مفاهیم اسلامی بر می آید، نقاط مشترک و قابل وفاقی بین این اصول مشاهده می گردد.بحث و نتیجه‌گیری: در جهان بینی متافیزیکی به دلیل اینکه اصل، وجود خداوند است، لذا محوریت پروردگار در همه ی ابعاد از جمله انگیزه و نیت رفتار افراد نیز سرایت می کند . در مقابل، در جهان بینی غیر الهی، محوریت به انسان و جهان است؛ لذا این نوع نگاه به حرفه، از جمله فیزیوتراپی، می تواند منجر به نوعی خلاء روابط معنوی، عاطفی و احساسی گردد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparison of World Confederation’s Code of Ethics for Physical Therapy to Islamic Culture Principles

نویسندگان [English]

  • M Mohamadi 1
  • H Mahmoodian 2
  • N Ajdari 3

1 PhD Candidate of Physical Therapy, Student Research Committee, School of Rehabilitation Sciences, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran

2 Instructor of Medical Ethics, Research Center of Quran, Hadis and Medicine, School of Medicine, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran

3 MSc Student of Physical Therapy, Student Research Committee, School of Rehabilitation Sciences, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran

چکیده [English]

Background: Ethics in medicine is of particular importance in Islamic culture. Physiotherapy is one area of medical sciences, which has grown dramatically in the recent years. Ethical principles of physiotherapy should be developed in accordance with Islamic culture and be provided to physiotherapists. To achieve this goal, it is necessary to define a set of ethical codes that could form physiotherapists’ performance structure and provide strategies for dealing with ethical challenges.
Methods: This study aimed to compare the ethical principles presented by World Confederation for Physical Therapy to Islamic ethics.
Results: The results revealed consensus and common principles between the professional ethics of World Confederation for Physical Therapy and Islamic culture.
Conclusion: In metaphysical worldview, God’s existence is the principle. Thus, the centrality of God is considered in all aspects, including individuals’ intentions. In contrast, man and the world are the center of non-divine worldviews. Therefore, this viewpoint towards one’s profession, including physiotherapy, can lead to a gap in spiritual and emotional relationships.

کلیدواژه‌ها [English]

  • ethics
  • Professional
  • Physical Therapy
  • Islam
  • culture

  1. Zeraatkar  M, Mahmoodian F. Barresi akhlagh tebabat dar barkhi az motoon kohan iran va eslam. Medical Ethics 2012;3(7):141-64. (Persian)
  2. Kodadoost K, Hosseini SF, Mohajel-Shoja MA. Aghlagh pezeshki va ahammiat an dar iran bastan. Majaleh Irani Akhlagh va Tarikh Pezeshki 2010;3(5):11-8. (Persian)
  3. Ghafari F. Doornamaee az akhlagh pezeshki va roayat hoghoogh bemar dar barkhi motoon teb sonnati iran va eslam. Faslnameh Tarikh Pezeshki 2012; 2(4):11-45. (Persian)
  4. Korth M. History of physical therapy. Available from: https://www.network-synergy.com/news/the-history-of-physical-therapy.aspx.
  5. Nalette E. Constrained physical therapist practice: an ethical case analysis of recommending discharge placement from the acute care setting. Physical Therapy 2010; 90(6):939-52.
  6. Edwards I, Delany CM, Townsend AF, Swisher LL. New perspectives on the theory of justice: implications for physical therapy ethics and clinical practice. Physical Therapy 2011; 91(11):1642-52.
  7. Swisher LL. A retrospective analysis of ethics knowledge in physical therapy (1970–2000). Physical Therapy 2002; 82(7):692-706.
  8. Poulis I. Bioethics and physiotherapy. Journal of Medical Ethics 2007; 33(8):435-6.
  9. Delany CM, Edwards I, Jensen GM, Skinner E. Closing the gap between ethics knowledge and practice through active engagement: an applied model of physical therapy ethics. Physical Therapy 2010; 90(7):1068-78.
  10. Praestegaard J, Gard G. The perceptions of danish physiotherapists on the ethical issues related to the physiotherapist-patient relationship during the first session: a phenomenological approach. BMC Medical Ethics. 2011; 12(1):21.
  11. Praestegaard J, Gard G. Ethical issues in physiotherapy–Reflected from the perspective of physiotherapists in private practice. Physiotherapy Theory and Practice 2013; 29(2):96-112.
  12. Hudon A, Drolet M-J, Williams-Jones B. Ethical Issues Raised by Private Practice Physiotherapy Are More Diverse than First Meets the Eye: Recommendations from a Literature Review. Physiotherapy Canada 2015; 67(2):124-32.
  13. Drolet M-J, Hudon A. Theoretical frameworks used to discuss ethical issues in private physiotherapy practice and proposal of a new ethical tool. Medicine, Health Care and Philosophy 2015; 18(1):51-62.
  14. Bialocerkowski A, Wells C, Grimmer-Somers K. Teaching physiotherapy skills in culturally-diverse classes. BMC Medical Education 2011; 11(1):34.
  15. Swisher LL, Hiller P, APTA Force to Revise the Code Ethics Documents. The revised APTA Code of Ethics for the Physical Therapist and Standards of Ethical Conduct for the Physical Therapist Assistant: theory, purpose, process, and significance. Physical Therapy 2010; 90(5):803-24.
  16. World confederation for physical therapy 2007. Available from: http://www.wcpt.org/ethical-principles.
  17. Amid-Zanjani  AA, Tavakkoli MM. Hoghoogh bashar eslami va keramat zatie ensan dar eslam. Faslnameh Motaleat Hoghoogh Khosoosi (faslnameh hoghoogh sabegh) 2007; 37(4):161-89. (Persian)
  18. Razi S. Nahgolbalagheh. shiraz: Shahcheragh. 752 p.
  19. Available from:    http://www.askquran.ir/thread18817.html.
  20. Ansari  B. harime khosoosi va hemayat az an dar hoghoogh eslam tatbeaghi va Iran. Majaleh Daneshkadeh Hoghoogh va Olume Siasi. 2004; 66:1-53. (Persian)
  21. Abbasi  M, Zamani  M, Ganjbakhsh  M. Edalat dar salamat va jayegah an dar akhlagh pezeshki. Medical Ethics 2009; 3(10):11-33. (Persian)
  22. Ansari ME, Shaker-Ardacani M. Akhlagh kar eslami va taahod sazemani dar mian karkonan daneshgahe olume pezeshki esfahan. magaleh Irani Akhlagh va Tarikh Pezeshki  2013; 6(2):86-98. (Persian)
  23. Armoon A, Asadi A. Negareshi bar sirehe akhlaghi payambar akbar  faslnameh elmi takhassosi hablolmatean (Vijeh nameh Noghteh Pargar) 2013; 1: 97-121. (Persian)
  24. Sarvari-Majd A. Ghoran va Jameh Armani. Seraj Monear 2014; 4(12):35-89. (Persian)