نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

مقدمه: با توجه به ارتباط بین دهان و دندان و بیماری‌های سیستمیک و نقش قطعی عفونت‌های دهان و دندان در فرآیندهای پاتولوژیک در نقاط دیگر بدن، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر درمان غیر جراحی پریودنتال بر سطح سرمی آنتی بادی ضد کاردیولیپین (aCLA) است که به طور بالقوه در پاتوژنز بیماری های قلبی عروقی در بیماران پریودنتال نقش دارد.مواد و روش: بیست داوطلب (11 زن و 9 مرد) با میانگین سنی 55/40 سال در این مطالعه شرکت کردند. پریودنتیت مزمن با معاینه کامل پریودنتال تشخیص داده شد. این معاینات شامل اندازه گیری عمق پاکت (PD) و از دست رفتن چسبندگی (AL)، همچنین شاخص پلاک (PI) و شاخص لثه ای (GI) بود. بعد از بررسی پایه، همه افراد درمان غیر جراحی پریودنتال را به طور کامل دریافت کردند. افراد برای بازدید نهایی 6 هفته بعد از آخرین جلسه از جرم‌گیری برای بازنگری در پارامترهای پریودنتال مراجعه کردند. در ویزیت اولیه و نهایی، دو میلی لیتر از خون وریدی از هر بیمار جمع آوری شده و برای تجزیه و تحلیل aCLA (IgM , IgG )با استفاده از تست ELISA مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و  آزمون t-test تجزیه و تحلیل شد.یافته‌ها: متوسط سطح هر دو شکل  aCLA(IgM , IgG ) قبل و بعد از درمان، اختلاف معنی‌داری از نظر آماری را نشان دادند (05/0>P برای IgM و 001/0=P برای IgG) علاوه بر این، نتایج مطالعه نشان داد که کاهش قابل توجهی در پارامترهای پریودنتال (PD, AL, PI, GI) بعد از درمان غیر جراحی پریودنتال (001/0P <) ایجاد شده است.بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که درمان پریودنتال موفق، می‌تواند سطح سرمی یکی از نشانگرهای زیستی التهابی ( aCLA)در مشکلات قلبی و عروقی را بهبود بخشد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Effect of Phase I of Periodontal Treatment on Serum Level of Anti-Cardiolipin Antibodies in Chronic Periodontitis Patients

نویسندگان [English]

  • Farin Kiani-Yazdi
  • Azita Hedayati

چکیده [English]

Background: Considering the relationship between oral and systemic diseases and definite role of oral infections in pathological processes elsewhere in the body, this study aimed to investigate the effect of non-surgical periodontal therapy on serum levels of anti-cardiolipin antibodies (aCLA) that potentially plays a role in the pathogenesis of cardiovascular diseases in the patients with periodontitis.
Methods: The present study was conducted on 20 volunteers (11 females and 9 males) with the mean age of 40.55 years. Generalized chronic periodontitis was diagnosed thorough clinical periodontal examination at baseline visit. This examination included measurement of probing Pocket Depth (PD) and clinical Attachment Loss (AL). The Plaque Index (PI) and Gingival Index (GI) were recorded, as well. After baseline examination, all the subjects received full mouth non–surgical periodontal treatment. The subjects returned for the final visit 6 weeks after the last session of the scaling for reevaluation of the periodontal parameters. At baseline and final visits, two milliliters of venous blood was collected from each patient and a commercially available enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) was used for analyzing aCLA (IgM and IgG). Then, the data were entered into the SPSS statistical software and analyzed using paired sample t test.
Results: A significant difference was found regarding the mean levels of both forms of aCLA before and after the treatment (P=0.003 for IgM and P=0.001 for IgG). In addition, the study results showed significant reductions in the periodontal parameters after non-surgical periodontal therapy (P<0.001).
Conclusions: The results of this study suggested that successful periodontal therapy could improve the serum level of one of the inflammatory biomarkers involved in the cardiovascular problems (aCLA).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Anti-cardiolipin antibodies
  • Chronic periodontitis
  • Cardiovascular diseases
  • Antiphospholipid syndrome
  • Periodontal treatment